Osiągająca 2 metry wysokości oraz burak cukrowy, czyli Beta vulgaris. Skład chemiczny cukru otrzymywanego z trzciny cukrowej i buraków cukrowych jest identyczny. Wysoka cena cukru z trzciny cukrowej zmusiła Europejczyków do poszukiwania innych roślin cukrodajnych, które mogłyby rosnąć w klimacie umiarkowanym. W 1590 roku O. de Serres odkrył słodki smak buraka, ale na otrzymanie cukru krystalicznego z tej rośliny trzeba było czekać aż do 1747 roku (dokonał tego A. Marggraf). Małe ilości cukru otrzymuje się również z klonu cukrowego (Acer saccharimtm) - drzewa występującego w Ameryce Północnej, palmowy cukrowej (arenga) oraz niektórych odmian sorga. Źródłem cukru jest również kukurydza, z której otrzymuje się syrop kukurydziany.